کتاب لغت

fa ‫صفت ها 2‬   »   th คำคุณศัพท์ 2

‫79 [هفتاد و نه]‬

‫صفت ها 2‬

‫صفت ها 2‬

79 [เจ็ดสิบเก้า]

jèt-sìp-gâo

คำคุณศัพท์ 2

kam-koon-ná-sàp

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫من لباس آبی به تن دارم.‬ ดิฉันสวมชุดสีฟ้า dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-fá 1
di----ǎn--ǔam-c-o-o--sěe-fá dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-fá
‫من لباس قرمز به تن دارم.‬ ดิฉันสวมชุดสีแดง dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-dæng 1
di--chǎn--ǔam---o--t-se---dæng dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-dæng
‫من لباس سبز به تن دارم.‬ ดิฉันสวมชุดสีเขียว dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-kěeo 1
dì-cha-----̌a---h-́-t--ěe-k--eo dì-chǎn-sǔam-chóot-sěe-kěeo
‫من یک کیف سیاه می‌خرم.‬ ผม / ดิฉัน ซื้อกระเป๋าถือสีดำ pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-dam 1
pǒm------ha-n---́-------bh-̌-------s-̌e--am pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-dam
‫من یک کیف قهوه ای می‌خرم.‬ ผม / ดิฉัน ซื้อกระเป๋าถือสีน้ำตาล pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-nám-dhan 1
po-m--ì--h-̌--s-́u--rà--h--o-te-u----e--a-m-dh-n pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-nám-dhan
‫من یک کیف سفید می‌خرم.‬ ผม / ดิฉัน ซื้อกระเป๋าถือสีขาว pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-kǎo 1
po-m--i--chǎn-s----gra---h-̌-------se------o pǒm-dì-chǎn-séu-grà-bhǎo-těu-sěe-kǎo
‫من یک خودروی جدید لازم دارم.‬ ผม / ดิฉัน ต้องการรถคันใหม่ pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-kan-mài 1
po-m-d----ha-n----̂-ng--an-r--t-kan-mài pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-kan-mài
‫من یک خودروی پرسرعت لازم دارم.‬ ผม / ดิฉัน ต้องการรถความเร็วสูง pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-kwam-ra̲y̲o-sǒong 1
p--m------ha----h--wn--gan--o-t--wam-ra--̲--so-ong pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-kwam-ra̲y̲o-sǒong
‫من یک خودروی راحت لازم دارم.‬ ผม / ดิฉัน ต้องการรถที่นั่งสบาย pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-têe-nâng-sà-bai 1
po-m-di--c--̌--d--̂w---gan--ó---ê--n---g--à--ai pǒm-dì-chǎn-dhâwng-gan-rót-têe-nâng-sà-bai
‫آن بالا یک خانم پیر زندگی می‌کند.‬ ผู้หญิงชราอาศัยอยู่ชั้นบน pôo-yǐng-chá-ra-a-sǎi-à-yôo-chán-bon 1
pô---i-ng---á-ra-----̌i----y----chá----n pôo-yǐng-chá-ra-a-sǎi-à-yôo-chán-bon
‫آن بالا یک خانم چاق زندگی می‌کند.‬ ผู้หญิงอ้วนอาศัยอยู่ชั้นบน pôo-yǐng-ûan-a-sǎi-à-yôo-chán-bon 1
p-̂o-y--ng--̂-n---sǎ---̀-y----ch-́n-bon pôo-yǐng-ûan-a-sǎi-à-yôo-chán-bon
‫آن پائین یک خانم فضول زندگی می‌کند.‬ ผู้หญิงอยากรู้อยากเห็นอาศัยอยู่ชั้นล่าง pôo-yǐng-à-yâk-róo-à-yâk-hěn-a-sǎi-à-yôo-chán-lâng 1
p------̌ng--̀-y-̂---o-o------̂k--e-n---s--i------̂--c--́---a--g pôo-yǐng-à-yâk-róo-à-yâk-hěn-a-sǎi-à-yôo-chán-lâng
‫مهمان های ما آدم های مهربانی (خوبی) بودند.‬ แขกของเราเป็นกันเอง kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-gan-ayng 1
kæ̀k---̌wng--------n-g-n---ng kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-gan-ayng
‫مهمان های ما آدم های مودبی بودند.‬ แขกของเราเป็นคนสุภาพ kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-kon-sòo-pâp 1
kæ̀---a-w---r----hen-k----------̂p kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-kon-sòo-pâp
‫مهمان های ما آدم های جالبی بودند.‬ แขกของเราเป็นคนน่าสนใจ kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-kon-nâ-sǒn-jai 1
kæ̀k-k---ng-r-o-bhen-k---nâ--ǒn--ai kæ̀k-kǎwng-rao-bhen-kon-nâ-sǒn-jai
‫من بچه‌های نازنینی دارم.‬ ผม / ดิฉัน มีลูกที่น่ารัก pǒm-dì-chǎn-mee-lôok-têe-nâ-rák 1
p--m------ha-n-m-e---̂ok--e-e-nâ--a-k pǒm-dì-chǎn-mee-lôok-têe-nâ-rák
‫اما همسایه‌ها بچه‌های بی ادبی دارند.‬ แต่เพื่อนบ้านมีลูกซน dhæ̀-pêuan-bân-mee-lôok-son 1
d-æ------a----̂n---e-lôo--son dhæ̀-pêuan-bân-mee-lôok-son
‫بچه‌های شما با ادب هستند؟‬ ลูก ๆของคุณเป็นเด็กดีไหม ครับ / คะ? lôok-lôok-kǎwng-koon-bhen-dèk-dee-mǎi-kráp-ká 1
l-̂-----̂ok-----n----on---e---èk-d-e-mǎi-k--́p-ká lôok-lôok-kǎwng-koon-bhen-dèk-dee-mǎi-kráp-ká

‫یک زبان، گونه های بسیار‬

‫حتّی اگر ما فقط به یک زبان صحبت کنیم، به زبان های زیادی صحبت کرده ایم.‬ ‫هیچ زبانی یک سیستم خودکفا نیست.‬ ‫هر زبان دارای ابعاد مختلف بسیاری است.‬ ‫زبان یک سیستم زنده است.‬ ‫گویندگان همیشه توجّه خود را به مخاطبین معطوف می کنند.‬ ‫بنابراین، تنوع مردم به اندازه تنوع زبان آنهاست.‬ ‫این گونه ها در اشکال مختلف ظاهر می شوند.‬ ‫به عنوان مثال، هر زبان دارای یک تاریخ است.‬ ‫در گذشته تغییر کرده است و این تغییر ادامه خواهد داشت.‬ ‫این مطلب را می توان در این واقعیت دریافت که زبان فراد مسن با زبان جوانان تفاوت دارد.‬ ‫همچنین لهجه های مختلف در بسیاری از زبانها وجود دارد.‬ ‫امّا، بسیاری از افرادی که لهجه دارند می توانند خود را با محیط تطبیق دهند.‬ ‫در برخی شرایط آنها به زبان معیار صحبت می کنند.‬ ‫گروه های مختلف اجتماعی زبان های مختلفی دارند.‬ ‫زبان و اصطلاحات مخصوص جوانان نمونه هایی از این است.‬ ‫زبان بسیاری از مردم در محیط کار و خانه متفاوت است.‬ ‫همچنین بسیاری از مردم در محل کار از اصطلاحات مخصوص حرفه ای استفاده می کنند.‬ ‫تفاوت در زبان گفتاری و نوشتاری هم وجود دارد.‬ ‫زبان گفتاری معمولا بسیار ساده تر از زبان نوشتاری است.‬ ‫این تفاوت می تواند بسیار زیاد باشد.‬ ‫این زمانی است که زبان نوشتاری برای مدت زمان طولانی تغییر نکرده باشد.‬ ‫بنابراین، گویندگان باید ابتدا بکار بردن زبان نوشتاری را بیاموزند.‬ ‫زبان زن و مرد هم اغلب متفاوت است.‬ ‫این تفاوت در جوامع غربی آنچنان نیست.‬ ‫اما در بعضی کشورها زنان به طور متفاوتی با مردان صحبت می کنند.‬ ‫در برخی از فرهنگ ها، ادب و نزاکت شکل زبانی خود را دارد.‬ ‫بنابراین صحبت کردن کار آسانی نیست.‬ ‫ما باید در آن واحد به مسائل مختلفی توجّه داشته باشیم...‬