کتاب لغت

fa ‫کار‬   »   th การทำงาน

‫55 [پنجاه و پنج]‬

‫کار‬

‫کار‬

55 [ห้าสิบห้า]

hâ-sìp-hâ

การทำงาน

gan-tam-ngan

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫شغل شما چیست؟‬ คุณทำอาชีพอะไร ครับ / คะ? koon-tam-a-chêep-à-rai-kráp-ká 1
k-o--t-m-----êe--à-rai---a---k-́ koon-tam-a-chêep-à-rai-kráp-ká
‫شوهر من پزشک است.‬ สามีดิฉันเป็นแพทย์คะ sǎ-mee-dì-chǎn-bhen-pæ̂t-ká 1
sa--me---ì-c-ǎ--bh-n---̂t-k-́ sǎ-mee-dì-chǎn-bhen-pæ̂t-ká
‫من نیمه وقت به عنوان پرستار کار می‌کنم.‬ ดิฉันทำงานเป็นนางพยาบาล วันละสองสามชั่วโมง dì-chǎn-tam-ngan-bhen-na-ngóp-ya-ban-wan-lá-sǎwng-sǎm-chûa-mong 1
dì-c-----t-m---an-bh-n-n---g--p--a-b-n--a--la---a---g-s-̌-----̂--mong dì-chǎn-tam-ngan-bhen-na-ngóp-ya-ban-wan-lá-sǎwng-sǎm-chûa-mong
‫به زودی حقوق بازنشستگی ما پرداخت می‌شود.‬ อีกไม่นานเราจะได้รับเงินบำนาญ èek-mâi-nan-rao-jà-dâi-ráp-nger̶n-bam-nan 1
e----m-̂i-n-n-r----à------r----ng---n-b---nan èek-mâi-nan-rao-jà-dâi-ráp-nger̶n-bam-nan
‫اما مالیات ها زیاد هستند.‬ แต่ภาษีสูงมาก dhæ̀-pa-sěe-sǒong-mâk 1
dh---p----------ong----k dhæ̀-pa-sěe-sǒong-mâk
‫و بیمه درمانی بالا (زیاد] است).‬ และค่าประกันสุขภาพก็สูง lǽ-kâp-rá-gan-sòok-pâp-gâw-sǒong 1
l---k-̂------gan----o--p----gâ--s-̌o-g lǽ-kâp-rá-gan-sòok-pâp-gâw-sǒong
‫تو می‌خواهی چکاره بشوی؟‬ หนู อยากเป็นอะไรในอนาคต? nǒo-à-yâk-bhen-à-rai-nai-à-na-kót 1
no---à-ya---bh-n--̀-rai---i-a---a-k-́t nǒo-à-yâk-bhen-à-rai-nai-à-na-kót
‫من می‌خواهم مهندس بشوم.‬ ผม♂ / หนู♀ อยากเป็นวิศวกร pǒm-nǒo-à-yâk-bhen-wít-wá-gawn 1
pǒm-n-----̀--a---b-e---ít--á-g--n pǒm-nǒo-à-yâk-bhen-wít-wá-gawn
‫من می‌خواهم به دانشگاه بروم‬ ผม♂ / หนู♀ อยากศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัย pǒm-nǒo-à-yâk-sèuk-sǎ-dhàw-têem-hǎ-wít-ya-lai 1
pǒ--nǒo--̀-y-̂----̀-k-s----h--w-t---m--ǎ--ít-y---ai pǒm-nǒo-à-yâk-sèuk-sǎ-dhàw-têem-hǎ-wít-ya-lai
‫من کارآموز هستم.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ เป็นพนักงานฝึกหัด pǒm-dì-chǎn-bhen-pá-nák-ngan-fèuk-hàt 1
p-̌--di----a-n---en--a----́---g---fe----hàt pǒm-dì-chǎn-bhen-pá-nák-ngan-fèuk-hàt
‫درآمدم زیاد نیست.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ มีรายได้ไม่มาก pǒm-dì-chǎn-mee-rai-dâi-mâi-mâk 1
p--m---̀-ch-̌---e---ai-dâi----i-m--k pǒm-dì-chǎn-mee-rai-dâi-mâi-mâk
‫من خارج از کشور کارآموزی می‌کنم.‬ ผม♂ / ดิฉัน♀ ฝึกงานอยู่ต่างประเทศ pǒm-dì-chǎn-fèuk-ngan-à-yôo-dhàng-bhrà-tâyt 1
po----i----ǎ---e-u----a---̀-y--o--h-̀-g-bhr-----̂-t pǒm-dì-chǎn-fèuk-ngan-à-yôo-dhàng-bhrà-tâyt
‫این رئیس من است.‬ นี่คือหัวหน้าของ ผม / ดิฉัน nêe-keu-hǔa-nâk-ong-pǒm-dì-chǎn 1
n-̂--k---h----n-̂k-o-g-p-̌m---̀--hǎn nêe-keu-hǔa-nâk-ong-pǒm-dì-chǎn
‫من همکارهای مهربانی (خوبی) دارم.‬ ผม / ดิฉัน มีเพื่อนร่วมงานที่ดี pǒm-dì-chǎn-mee-pêuan-rûam-ngan-têe-dee 1
p-̌m-d-̀-c---n-me---e-ua----̂----g---t--e--ee pǒm-dì-chǎn-mee-pêuan-rûam-ngan-têe-dee
‫ظهرها همیشه به سلف اداره می‌رویم.‬ เราไปทานข้าวเที่ยงที่โรงอาหารเสมอ rao-bhai-tan-kâo-tîang-têe-rong-a-hǎn-sǎy-maw 1
rao--------n--â----̂an--t--e-r------hǎn-s-̌y-maw rao-bhai-tan-kâo-tîang-têe-rong-a-hǎn-sǎy-maw
‫من به دنبال کار هستم.‬ ผม / ดิฉัน กำลังมองหางาน pǒm-dì-chǎn-gam-lang-mawng-hǎ-ngan 1
p--m-di----ǎ--g-m--ang-m-wng-ha---g-n pǒm-dì-chǎn-gam-lang-mawng-hǎ-ngan
‫یک سال است که بیکارم.‬ ผม / ดิฉัน ว่างงานมาหนึ่งปีแล้ว pǒm-dì-chǎn-wâng-ngan-ma-nèung-bhee-lǽo 1
p--m--ì-c-ǎn-w---g-n-----a-n-------h----æ-o pǒm-dì-chǎn-wâng-ngan-ma-nèung-bhee-lǽo
‫در این کشور بیکار زیاد است.‬ ที่ประเทศนี้มีคนว่างงานจำนวนมาก têep-rá-tâyt-née-mee-kon-wâng-ngan-jam-nuan-mâk 1
te--p---́-tây--ne-e-m-e---n-wâ-g--ga---am--u---ma-k têep-rá-tâyt-née-mee-kon-wâng-ngan-jam-nuan-mâk

‫حافظه نیاز به بیان دارد‬

‫اکثر مردم روز اول مدرسه خود را به یاد دارند.‬ ‫امّا، آنها وقایع قبل از آن را به یاد نمی آورند.‬ ‫ما تقریبا هیچ خاطره ای از سال های اول زندگی خود نداریم.‬ ‫اما چرا؟‬ ‫چرا نمی توانیم تجاربی که در کودکی داشته ایم را به خاطر بیاوریم؟‬ ‫دلیل آن در رشد ما نهفته است.‬ ‫گویائی و حافظه تقریبا در یک زمان ایجاد می شود.‬ ‫و یک فرد برای به خاطر سپردن چیزی، نیاز به بیان دارد.‬ ‫بدین معنی که، او باید کلماتی برای بیان تجربیات خود داشته باشد.‬ ‫دانشمندان آزمایشات مختلفی را با کودکان انجام داده اند.‬ ‫و با انجام این کار، موفّق به کشف جالبی شده اند.‬ ‫به محض این که کودکان شروع به صحبت می کنند، همه وقایع قبل از آن را فراموش می کنند.‬ ‫بنابراین، شروع صحبت کردن مصادف با شروع کار حافظه است.‬ ‫کودکان در سه سال اول زندگی خود مطالب زیادی را می آموزند‬ ‫آنها هر روز مطالب جدیدی را فرا می گیرند.‬ ‫آنها همچنین در این سن تجربیات مهم زیادی کسب می کنند.‬ ‫امّا، تمام آنها فراموش می شوند.‬ ‫روانشناسان این پدیده را به عنوان فراموشی نوزادی می شناسند.‬ ‫فقط چیزهایی که کودکان می توانند آن را نامگذاری کنند، باقی می ماند.‬ ‫حافظه اتوبیوگرافیک، از تجربیات شخصی افراد نگهداری می کند.‬ ‫کار آن مانند یک دفتر خاطرات روزانه است.‬ ‫همه چیز مهم زندگی ما در آن ثبت شده است.‬ ‫بدین طریق، حافظه اتوبیوگرافیک هویت ما را تشکیل می دهد.‬ ‫اما رشد آن بستگی به یادگیری زبان مادری دارد.‬ ‫و ما تنها از راه مکالمه می توانیم آن را فعّال کنیم.‬ ‫البته، چیزهایی که ما به عنوان یک کودک یاد گرفته ایم، واقعا از بین نرفته است.‬ ‫آنها در جایی در مغز ما ذخیره شده اند.‬ ‫ولی ما دیگر نمی توانیم به آنها دسترسی داشته باشیم... - شرم آور است، اینطور نیست؟‬