کتاب لغت

fa ‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬   »   th การขนส่งมวลชน

‫36 [سی و شش]‬

‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬

‫حمل و نقل عمومی‌‫/ عبور و مرور درون شهری‬

36 [สามสิบหก]

sǎm-sìp-hòk

การขนส่งมวลชน

gan-kǒn-sòng-muan-chon

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫ایستگاه اتوبوس کجاست؟‬ ป้ายรถโดยสารอยู่ที่ไหน ครับ / คะ? ป้ายรถโดยสารอยู่ที่ไหน ครับ / คะ? 1
bhâ-----t-doy------à---̂o-têe----i---------́ bhâi-rót-doy-sǎn-à-yôo-têe-nǎi-kráp-ká
‫کدام اتوبوس به مرکز شهر می‌رود؟‬ รถเมล์คันไหนไปกลางเมือง ครับ / คะ? รถเมล์คันไหนไปกลางเมือง ครับ / คะ? 1
ró--ma--ka---a----h---------m----g-k--́p---́ rót-may-kan-nǎi-bhai-glang-meuang-kráp-ká
‫کدام خط (چه اتوبوسی) باید سوار شوم؟‬ ผม / ดิฉัน ต้องไปสายไหน ครับ / คะ? ผม / ดิฉัน ต้องไปสายไหน ครับ / คะ? 1
p-̌---ì-c-ǎ---h--wn---hai--ǎi--ǎi---áp--á pǒm-dì-chǎn-dhâwng-bhai-sǎi-nǎi-kráp-ká
‫باید اتوبوس عوض کنم؟‬ ผม / ดิฉัน ต้องต่อรถไหม ครับ / คะ? ผม / ดิฉัน ต้องต่อรถไหม ครับ / คะ? 1
p-̌m-d-̀-ch--n----̂-ng--ha---rót-mǎi-------ká pǒm-dì-chǎn-dhâwng-dhàw-rót-mǎi-kráp-ká
‫کجا باید اتوبوس را عوض کنم؟‬ ผม / ดิฉัน ต้องต่อรถที่ไหน ครับ / คะ? ผม / ดิฉัน ต้องต่อรถที่ไหน ครับ / คะ? 1
pǒm-d-̀-ch-̌n-d-a--ng-dha----o-----̂---------áp-ká pǒm-dì-chǎn-dhâwng-dhàw-rót-têe-nǎi-kráp-ká
‫قیمت یک بلیط چند است؟‬ ตั๋วรถราคาเท่าไร ครับ / คะ? ตั๋วรถราคาเท่าไร ครับ / คะ? 1
d--------t-ra-ka-t-̂o--a---rá--k-́ dhǔa-rót-ra-ka-tâo-rai-kráp-ká
‫تا مرکز شهر چند ایستگاه است؟‬ กี่ป้ายก่อนจะถึงกลางเมือง ครับ / คะ? กี่ป้ายก่อนจะถึงกลางเมือง ครับ / คะ? 1
ge-e---a-i-gà--------ěu-g--l----m-uang---á--ká gèe-bhâi-gàwn-jà-těung-glang-meuang-kráp-ká
‫شما باید اینجا پیاده شوید.‬ คุณต้องลงรถที่นี่ ครับ / ค่ะ คุณต้องลงรถที่นี่ ครับ / ค่ะ 1
k-on-dhâ-ng---n----́----̂e-ne-e-k--́---â koon-dhâwng-long-rót-têe-nêe-kráp-kâ
‫شما باید از قسمت عقب ماشین پیاده شوید.‬ คุณต้องลงข้างหลัง ครับ / ค่ะ คุณต้องลงข้างหลัง ครับ / ค่ะ 1
ko-----------l------̂------n--k-a-p-kâ koon-dhâwng-long-kâng-lǎng-kráp-kâ
‫متروی (زیرمینی) بعدی 5 دقیقه دیگر می‌آید.‬ อีกห้านาทีรถไฟขบวนต่อไปจะมา ครับ / คะ อีกห้านาทีรถไฟขบวนต่อไปจะมา ครับ / คะ 1
èek---̂-na-t-e-r-́----i---̀--w-n-dhàw-------------krá----́ èek-hâ-na-tee-rót-fai-kòp-won-dhàw-bhai-jà-ma-kráp-ká
‫تراموای بعدی 10 دقیقه دیگر می‌آید.‬ อีกสิบนาทีรถรางขบวนต่อไปจะมา ครับ / คะ อีกสิบนาทีรถรางขบวนต่อไปจะมา ครับ / คะ 1
è-k-s-----a---e----t-ran--ko---w---d---w-bha---a--m--k-a----á èek-sìp-na-tee-rót-rang-kòp-won-dhàw-bhai-jà-ma-kráp-ká
‫اتوبوس بعدی 15 دقیقه دیگر می‌آید.‬ อีกสิบห้านาทีรถเมล์คันต่อไปจะมา ครับ / คะ อีกสิบห้านาทีรถเมล์คันต่อไปจะมา ครับ / คะ 1
è-k-s-̀------na--ee-ro-t-ma---a--------bh---j--------a-p--á èek-sìp-hâ-na-tee-rót-may-kan-dhàw-bhai-jà-ma-kráp-ká
‫آخرین مترو (زیرزمینی) کی حرکت می‌کند؟‬ รถไฟใต้ดินเที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? รถไฟใต้ดินเที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? 1
r-́---ai-d-â---in--êeo-s--ot--ái-mê---rai-k--́--ká rót-fai-dhâi-din-têeo-sòot-tái-mêua-rai-kráp-ká
‫آخرین تراموا کی حرکت می‌کند؟‬ รถรางเที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? รถรางเที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? 1
ró---an--tê-o---̀-t-ta-i----ua-------a-p-k-́ rót-rang-têeo-sòot-tái-mêua-rai-kráp-ká
‫آخرین اتوبوس کی حرکت می‌کند؟‬ รถเมล์เที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? รถเมล์เที่ยวสุดท้ายเมื่อไร ครับ / คะ? 1
r-́--ma---e-e--sò-t-tái-m-----rai-kra---ká rót-may-têeo-sòot-tái-mêua-rai-kráp-ká
‫شما بلیط دارید؟‬ คุณมีตั๋วรถไหม ครับ / คะ? คุณมีตั๋วรถไหม ครับ / คะ? 1
koon-me--dh-̌--r-́-----i-kra-p---́ koon-mee-dhǔa-rót-mǎi-kráp-ká
‫بلیط؟ نه ندارم.‬ ตั๋วรถหรือ? ไม่มี ผม / ดิฉันไม่มีตั๋วรถ ครับ / คะ ตั๋วรถหรือ? ไม่มี ผม / ดิฉันไม่มีตั๋วรถ ครับ / คะ 1
dhǔ--r-----ě--ma--------ǒ--d----h-̌---â-------h--a---́t-kr-́p--á dhǔa-rót-rěu-mâi-mee-pǒm-dì-chǎn-mâi-mee-dhǔa-rót-kráp-ká
‫پس باید جریمه بپردازید.‬ งั้นคุณต้องเสียค่าปรับ ครับ / คะ งั้นคุณต้องเสียค่าปรับ ครับ / คะ 1
n--́n--oo--d--̂w-g--i-----̂--ráp-k-á---á ngán-koon-dhâwng-sǐa-kâp-ráp-kráp-ká

‫تکامل زبان‬

‫این که چرا ما با یکدیگر صحبت می کنیم، روشن است.‬ ‫ما می خواهیم افکار خود را با همدیگر مبادله و یکدیگر را درک کنیم.‬ ‫از طرف دیگر، این که دقیقا زبان چگونه شکل گرفته است، کمتر روشن است.‬ ‫تئوری های مختلفی در این مورد وجود دارد.‬ ‫آنچه مسلم است این است که زبان یک پدیده بسیار قدیمی است.‬ ‫وجود برخی ویژگی های فیزیکی برای صحبت کردن لازم بود.‬ ‫این خصوصیات برای ایجاد صدا لازم بود.‬ ‫انسان های ماقبل نئاندرتال توانایی به کار بردن صدای خود را داشتند.‬ ‫یعنی، آنها تفاوت خود را با حیوانات تمیز می دادند.‬ ‫بعلاوه، داشتن یک صدای بلند، و محکم برای دفاع مهم بود.‬ ‫و فرد می تواند با آن دشمن را تهدید کند یا بترساند.‬ ‫در آن زمان، تازه ابزار ساخته شده بود، و آتش هم کشف شده بود.‬ ‫این دانش به نحوی می بایست به دیگران منتقل شود.‬ ‫گفتار نیز در شکار گروهی مهم بود.‬ ‫از 2 میلیون سال پیش به بعد تفاهم ساده ای میان مردم وجود داشت.‬ ‫اولین عناصر زبانی علامت و اشاره بود.‬ ‫اما مردم می خواستند در تاریکی هم با همدیگر ارتباط داشته باشند.‬ ‫از این مهم تر، آنها به صحبت کردن بدون نگاه کردن به یکدیگر نیز نیاز داشتند.‬ ‫بنابراین، صوت بوجود آمد، و جای اشاره را گرفت.‬ ‫زبان به معنای امروزی آن حداقل 50،000 سال قدمت دارد.‬ ‫هنگامی که انسان هوشمند آفریقا را ترک کرد، زبان خود را در سراسر جهان پخش کرد.‬ ‫زبان ها در مناطق مختلف از همدیگر جدا شدند.‬ ‫یعنی، خانواده های زبان های مختلف به وجود آمدند.‬ ‫امّا، این زبان ها فقط دارای اصول و مبانی سیستم های زبان بودند.‬ ‫اوّلین زبان ها به اندازه زبان های امروز پیچیده نبودند.‬ ‫سپس آنها از طریق دستور زبان، آواشناسی و معناشناسی تکامل یافتند.‬ ‫می توان گفت که زبان های مختلف، راه حل های مختلف دارند.‬ ‫اما مشکل همیشه همان است: چگونه می توانم آنچه را فکر می کنم نشان دهم؟‬