کتاب لغت

fa ‫در قطار‬   »   th บนรถไฟ

‫34 [سی و چهار]‬

‫در قطار‬

‫در قطار‬

34 [สามสิบสี่]

sǎm-sìp-sèe

บนรถไฟ

bon-rót-fai

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫این قطار به برلین می‌رود؟‬ นั่นรถไฟไปเบอร์ลินใช่ไหม ครับ / คะ? nân-rót-fai-bhai-bur̶-lin-châi-mǎi-kráp-ká 1
nâ--ro---f-i-b--i-b--̶--i--c-âi-m--i--rá---á nân-rót-fai-bhai-bur̶-lin-châi-mǎi-kráp-ká
‫قطار کی حرکت می‌کند؟‬ รถไฟออกเมื่อไร ครับ / คะ? rót-fai-àwk-mêua-rai-kráp-ká 1
ro----ai-a-w---e-u--rai---a-p-k-́ rót-fai-àwk-mêua-rai-kráp-ká
‫کی ‫قطار به برلین می‌رسد؟‬ รถไฟไปถึงเบอร์ลินเมื่อไหร่ ครับ / คะ? rót-fai-bhai-těung-bur̶-lin-mêua-rài-kráp-ká 1
r--t--a--b--i--ě-ng-bu----in-me--a---̀i---a----á rót-fai-bhai-těung-bur̶-lin-mêua-rài-kráp-ká
‫ببخشید، اجازه هست عبور کنم (رد شوم)؟‬ ขอโทษครับ / คะ ผม / ดิฉัน ขอผ่านหน่อยได้ไหม ครับ / คะ ? kǎw-tôt-kráp-ká-pǒm-dì-chǎn-kǎw-pàn-nàwy-dâi-mǎi-kráp-ká 1
ka-w---̂t---áp---́--ǒm-dì---a-n--a-----̀--n-̀w-----i--ǎ----áp-k-́ kǎw-tôt-kráp-ká-pǒm-dì-chǎn-kǎw-pàn-nàwy-dâi-mǎi-kráp-ká
‫فکر می‌کنم اینجا جای من است.‬ ผม / ดิฉัน คิดว่านี่เป็นที่นั่งของ ผม / ดิฉัน ครับ / คะ pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-nêe-bhen-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká 1
p-̌m-di--cha---ki---w---n----------êe-n-̂ng-kǎw-g--o-m---̀---a-n-kr-́--ká pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-nêe-bhen-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká
‫فکر می‌کنم شما روی صندلی من نشسته اید.‬ ผม / ดิฉัน คิดว่าคุณนั่งที่นั่งของผม / ดิฉัน ครับ / คะ pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-nâng-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká 1
p-̌---i--c-a-n--i-t-w-̂-k-on-----g--e-e--a-n---a-wn--pǒm---̀-cha-n-k-a-p-ká pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-nâng-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká
‫کوپه خواب کجا است؟‬ ตู้นอนอยู่ขบวนไหน ครับ / คะ? dhôon-on-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká 1
dh---n-on-à---̂o---uan-n--i---áp-k-́ dhôon-on-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká
کوپه خواب در انتهای قطار است.‬ ตู้นอนอยู่ขบวนท้ายสุดของรถไฟ dhôon-on-à-yôok-buan-tái-sòot-kǎwng-rót-fai 1
dhô----n-à---̂ok-b-----ái--òo----̌wng----t---i dhôon-on-à-yôok-buan-tái-sòot-kǎwng-rót-fai
‫و رستوران قطار کجاست؟ درابتدای قطار.‬ และรถเสบียงอยู่ขบวนไหน ครับ / คะ?- ขบวนหน้า ครับ / คะ lǽ-rót-sǎy-bee-yong-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká-kòp-won-nâ-kráp-ká 1
lǽ-ro-t--ǎ--bee-yon--à-------bu-n-nǎ--krá--ká-kò--w----------́--k-́ lǽ-rót-sǎy-bee-yong-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká-kòp-won-nâ-kráp-ká
‫می‌توانم پایین بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนข้างล่างได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-lâng-dâi-mǎi-kráp-ká 1
p-̌m-d------̌n--ǎ---o--k-̂n--l---g-d-----ǎ----------́ pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-lâng-dâi-mǎi-kráp-ká
‫می‌توانم وسط بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนตรงกลางได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-dhrong-glang-dâi-mǎi-kráp-ká 1
p----d-̀--ha-n--ǎw--o--d------g--n---a---mǎ--k-áp--á pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-dhrong-glang-dâi-mǎi-kráp-ká
‫می‌توانم بالا بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนข้างบนได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-bon-dâi-mǎi-kráp-ká 1
po----ì-ch-̌---a-------kâng--on--a---m----k-a-p---́ pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-bon-dâi-mǎi-kráp-ká
‫کی به مرز می‌رسیم؟‬ เราจะถึงชายแดนเมื่อไหร่? rao-jà-těung-chai-dæn-mêua-rài 1
r----à----u-g-chai--æn----------i rao-jà-těung-chai-dæn-mêua-rài
‫سفر به برلین چقدر طول می‌کشد؟‬ ไปเบอร์ลินใช้เวลานานเท่าไหร่ ครับ / คะ? bhai-bur̶-lin-chái-way-la-nan-tâo-rài-kráp-ká 1
bh--------li--c-ái-wa---------tâ---a---kra----á bhai-bur̶-lin-chái-way-la-nan-tâo-rài-kráp-ká
‫قطار تاخیر دارد؟‬ รถไฟจะเข้าช้าไหม ครับ / คะ? rót-fai-jà-kâo-chá-mǎi-kráp-ká 1
ro-t-f---j---k-----há-ma---k-áp---́ rót-fai-jà-kâo-chá-mǎi-kráp-ká
‫چیزی برای خواندن دارید؟‬ คุณมีอะไรอ่านไหม ครับ / คะ? koon-mee-à-rai-àn-mǎi-kráp-ká 1
koon--ee-à--ai-a-n--a---kr-́----́ koon-mee-à-rai-àn-mǎi-kráp-ká
‫اینجا می‌شود خوراکی یا نوشیدنی پیدا کرد؟‬ ที่นี่มีอาหารและเครื่องดื่มขาย ไหม ครับ / คะ? têe-nêe-mee-a-hǎn-lǽ-krêuang-dèum-kǎi-mǎi-kráp-ká 1
t-̂---ê----e---ha-n--ǽ-kr--u-ng-dè-----̌i----i--ráp-ká têe-nêe-mee-a-hǎn-lǽ-krêuang-dèum-kǎi-mǎi-kráp-ká
‫ممکن است مرا ساعت 7 بیدار کنید؟‬ คุณช่วยปลุก ผม / ดิฉัน ตอนเจ็ดโมงได้ไหม ครับ / คะ? koon-chûay-bhlòok-pǒm-dì-chǎn-dhawn-jèt-mong-dâi-mǎi-kráp-ká 1
k-on-ch-̂a---hlo--k-pǒ--d---chǎn-d--w---è---o----a-i------k-a----á koon-chûay-bhlòok-pǒm-dì-chǎn-dhawn-jèt-mong-dâi-mǎi-kráp-ká

‫کودکان لب خوان هستند!‬

‫هنگامی که کودکان در حال یادگیری زبان هستند، آنها به دهان پدر و مادر خود توجه می کنند.‬ ‫روانشناسان رشد این موضوع را کشف کرده اند.‬ ‫کودکان تقریبا از شش ماهگی شروع به لب خوانی می کنند.‬ ‫آنها از این راه می آموزند که چگونه باید دهان خود را برای ایجاد صداها حرکت دهند.‬ ‫هنگامی که کودکان به یک سالگی رسیدند، می توانند چند کلمه را درک کنند.‬ ‫از این سن و سال آنها شروع به نگاه گردن در چشم مردم می کنند.‬ ‫با این کار آنها اطلاعات مهم بسیاری را دریافت می کنند.‬ ‫آنها با نگاه به چشم والدین خود، می توانند بگویند که آنها خوشحال یا ناراحت هستند.‬ ‫آنها به این طریق با جهان احساسات آشنا می شوند.‬ ‫وقتی کسی با آنها به زبان خارجی صحبت می کند جالب است.‬ ‫سپس نوزاد پی در پی شروع به لب خوانی می کند.‬ ‫به این ترتیب آنها یاد می گیرند که چگونه صداهای خارجی را نیز تولید کنند.‬ ‫بنابراین، هنگامی که شما با کودکان صحبت می کنید باید همیشه به آنها نگاه کنید.‬ ‫گذشته از آن، کودکان برای پیشرفت زبان خود نیاز به گفت و گو دارند.‬ ‫خصوصا، والدین اغلب حرف های کودکان را تکرار می کنند.‬ ‫و بدین ترتیب کودکان بازخور دریافت می کنند.‬ ‫این امر برای کودکان بسیار مهم است.‬ ‫بدین طریق آنها می دانند که درک می شوند.‬ ‫این تأیید به کودکان انگیزه می دهد.‬ ‫آنها همچنان از آموختن مکالمه لذّت می برند.‬ ‫بنابراین، پخش نوارهای صوتی برای کودکان کافی نیست.‬ ‫مطالعات نشان می دهد که کودکان واقعا قادر به لب خوانی هستند.‬ ‫در آزمایشات، به کودکان فیلم های صامت نشان داده شد.‬ ‫فیلم ها به هر دو زبان مادری و خارجی بودند.‬ ‫کودکان مدّت طولانی تری به فیلم هائی که به زبان خودشان بود نگاه می کردند.‬ ‫آنها به طور محسوسی در انجام این کار بیشتر دقّت می کردند.‬ ‫اما اوّلین کلماتی که کودکان در سراسر جهان ادا می کنند یکسان است.‬ ‫گفتن "مامان" و "بابا" - در تمام زبان ها آسان است!‬