کتاب لغت

fa ‫در قطار‬   »   th บนรถไฟ

‫34 [سی و چهار]‬

‫در قطار‬

‫در قطار‬

34 [สามสิบสี่]

sǎm-sìp-sèe

บนรถไฟ

bon-rót-fai

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی تايلندی بازی بیشتر
‫این قطار به برلین می‌رود؟‬ นั่นรถไฟไปเบอร์ลินใช่ไหม ครับ / คะ? nân-rót-fai-bhai-bur̶-lin-châi-mǎi-kráp-ká 1
nâ---o---f---------ur----n----̂i-m--i-kra-----́ nân-rót-fai-bhai-bur̶-lin-châi-mǎi-kráp-ká
‫قطار کی حرکت می‌کند؟‬ รถไฟออกเมื่อไร ครับ / คะ? rót-fai-àwk-mêua-rai-kráp-ká 1
r-́--fai-àw--me-----a---r--p-ká rót-fai-àwk-mêua-rai-kráp-ká
‫کی ‫قطار به برلین می‌رسد؟‬ รถไฟไปถึงเบอร์ลินเมื่อไหร่ ครับ / คะ? rót-fai-bhai-těung-bur̶-lin-mêua-rài-kráp-ká 1
r-́----i-bh-i-te---g-b--̶--i----̂-a-ra-----á--k-́ rót-fai-bhai-těung-bur̶-lin-mêua-rài-kráp-ká
‫ببخشید، اجازه هست عبور کنم (رد شوم)؟‬ ขอโทษครับ / คะ ผม / ดิฉัน ขอผ่านหน่อยได้ไหม ครับ / คะ ? kǎw-tôt-kráp-ká-pǒm-dì-chǎn-kǎw-pàn-nàwy-dâi-mǎi-kráp-ká 1
ka----ôt-k-a---ká-pǒm-----cha---kǎw-pàn--à-y-dâ--mǎi-k---p-k-́ kǎw-tôt-kráp-ká-pǒm-dì-chǎn-kǎw-pàn-nàwy-dâi-mǎi-kráp-ká
‫فکر می‌کنم اینجا جای من است.‬ ผม / ดิฉัน คิดว่านี่เป็นที่นั่งของ ผม / ดิฉัน ครับ / คะ pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-nêe-bhen-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká 1
po-m-d-̀----̌-------w-----̂e-bh-n-te-----̂----a---g-pǒm--ì-c-a-n--r-́p--á pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-nêe-bhen-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká
‫فکر می‌کنم شما روی صندلی من نشسته اید.‬ ผม / ดิฉัน คิดว่าคุณนั่งที่นั่งของผม / ดิฉัน ครับ / คะ pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-nâng-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká 1
p-̌--dì--ha---k-́t--a--ko-n-na-n--tê----̂-g--ǎ--g----m-d------̌n--ráp--á pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-nâng-têe-nâng-kǎwng-pǒm-dì-chǎn-kráp-ká
‫کوپه خواب کجا است؟‬ ตู้นอนอยู่ขบวนไหน ครับ / คะ? dhôon-on-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká 1
d-ô-n----à--ô---b--n--ǎi--r--p---́ dhôon-on-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká
کوپه خواب در انتهای قطار است.‬ ตู้นอนอยู่ขบวนท้ายสุดของรถไฟ dhôon-on-à-yôok-buan-tái-sòot-kǎwng-rót-fai 1
dh---n-on-----ôo--b-----a---------kǎw---ro---fai dhôon-on-à-yôok-buan-tái-sòot-kǎwng-rót-fai
‫و رستوران قطار کجاست؟ درابتدای قطار.‬ และรถเสบียงอยู่ขบวนไหน ครับ / คะ?- ขบวนหน้า ครับ / คะ lǽ-rót-sǎy-bee-yong-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká-kòp-won-nâ-kráp-ká 1
l-́----t-sa---be---o----̀--o-o--b--n-n----k-a----á-k-̀p--o--n-̂-k-áp-ká lǽ-rót-sǎy-bee-yong-à-yôok-buan-nǎi-kráp-ká-kòp-won-nâ-kráp-ká
‫می‌توانم پایین بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนข้างล่างได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-lâng-dâi-mǎi-kráp-ká 1
po-m-d-̀-c-ǎn--ǎ-n--n-k-̂-----̂n---âi-mǎi----́p---́ pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-lâng-dâi-mǎi-kráp-ká
‫می‌توانم وسط بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนตรงกลางได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-dhrong-glang-dâi-mǎi-kráp-ká 1
po-m--ì---a----ǎwn-o--dh--n---l--g-d---------k-a-p--á pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-dhrong-glang-dâi-mǎi-kráp-ká
‫می‌توانم بالا بخوابم؟‬ ผม / ดิฉัน ขอนอนข้างบนได้ไหม ครับ / คะ? pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-bon-dâi-mǎi-kráp-ká 1
po---d---c--̌--k-̌-n--n-k--n--bon-da-i-mǎi-k--́p-ká pǒm-dì-chǎn-kǎwn-on-kâng-bon-dâi-mǎi-kráp-ká
‫کی به مرز می‌رسیم؟‬ เราจะถึงชายแดนเมื่อไหร่? rao-jà-těung-chai-dæn-mêua-rài 1
ra------t-̌-n----a--dæ--m-̂ua--a-i rao-jà-těung-chai-dæn-mêua-rài
‫سفر به برلین چقدر طول می‌کشد؟‬ ไปเบอร์ลินใช้เวลานานเท่าไหร่ ครับ / คะ? bhai-bur̶-lin-chái-way-la-nan-tâo-rài-kráp-ká 1
bh------̶-lin-----i---y-la-na-----o-ra-i---á--ká bhai-bur̶-lin-chái-way-la-nan-tâo-rài-kráp-ká
‫قطار تاخیر دارد؟‬ รถไฟจะเข้าช้าไหม ครับ / คะ? rót-fai-jà-kâo-chá-mǎi-kráp-ká 1
ro---f-i-jà------c--́-mǎ--k-a-p-k-́ rót-fai-jà-kâo-chá-mǎi-kráp-ká
‫چیزی برای خواندن دارید؟‬ คุณมีอะไรอ่านไหม ครับ / คะ? koon-mee-à-rai-àn-mǎi-kráp-ká 1
k-on-m-e-à-ra---̀n---̌--kráp-k-́ koon-mee-à-rai-àn-mǎi-kráp-ká
‫اینجا می‌شود خوراکی یا نوشیدنی پیدا کرد؟‬ ที่นี่มีอาหารและเครื่องดื่มขาย ไหม ครับ / คะ? têe-nêe-mee-a-hǎn-lǽ-krêuang-dèum-kǎi-mǎi-kráp-ká 1
t-̂--n--e--e--a-hǎ--lǽ--rê-ang-dèu----------i-kr-́p---́ têe-nêe-mee-a-hǎn-lǽ-krêuang-dèum-kǎi-mǎi-kráp-ká
‫ممکن است مرا ساعت 7 بیدار کنید؟‬ คุณช่วยปลุก ผม / ดิฉัน ตอนเจ็ดโมงได้ไหม ครับ / คะ? koon-chûay-bhlòok-pǒm-dì-chǎn-dhawn-jèt-mong-dâi-mǎi-kráp-ká 1
koo--c--̂ay-b-l-̀-k-pǒ--di--c-a-n-d--wn-j-̀t---n--d----m--i-k--́p--á koon-chûay-bhlòok-pǒm-dì-chǎn-dhawn-jèt-mong-dâi-mǎi-kráp-ká

‫کودکان لب خوان هستند!‬

‫هنگامی که کودکان در حال یادگیری زبان هستند، آنها به دهان پدر و مادر خود توجه می کنند.‬ ‫روانشناسان رشد این موضوع را کشف کرده اند.‬ ‫کودکان تقریبا از شش ماهگی شروع به لب خوانی می کنند.‬ ‫آنها از این راه می آموزند که چگونه باید دهان خود را برای ایجاد صداها حرکت دهند.‬ ‫هنگامی که کودکان به یک سالگی رسیدند، می توانند چند کلمه را درک کنند.‬ ‫از این سن و سال آنها شروع به نگاه گردن در چشم مردم می کنند.‬ ‫با این کار آنها اطلاعات مهم بسیاری را دریافت می کنند.‬ ‫آنها با نگاه به چشم والدین خود، می توانند بگویند که آنها خوشحال یا ناراحت هستند.‬ ‫آنها به این طریق با جهان احساسات آشنا می شوند.‬ ‫وقتی کسی با آنها به زبان خارجی صحبت می کند جالب است.‬ ‫سپس نوزاد پی در پی شروع به لب خوانی می کند.‬ ‫به این ترتیب آنها یاد می گیرند که چگونه صداهای خارجی را نیز تولید کنند.‬ ‫بنابراین، هنگامی که شما با کودکان صحبت می کنید باید همیشه به آنها نگاه کنید.‬ ‫گذشته از آن، کودکان برای پیشرفت زبان خود نیاز به گفت و گو دارند.‬ ‫خصوصا، والدین اغلب حرف های کودکان را تکرار می کنند.‬ ‫و بدین ترتیب کودکان بازخور دریافت می کنند.‬ ‫این امر برای کودکان بسیار مهم است.‬ ‫بدین طریق آنها می دانند که درک می شوند.‬ ‫این تأیید به کودکان انگیزه می دهد.‬ ‫آنها همچنان از آموختن مکالمه لذّت می برند.‬ ‫بنابراین، پخش نوارهای صوتی برای کودکان کافی نیست.‬ ‫مطالعات نشان می دهد که کودکان واقعا قادر به لب خوانی هستند.‬ ‫در آزمایشات، به کودکان فیلم های صامت نشان داده شد.‬ ‫فیلم ها به هر دو زبان مادری و خارجی بودند.‬ ‫کودکان مدّت طولانی تری به فیلم هائی که به زبان خودشان بود نگاه می کردند.‬ ‫آنها به طور محسوسی در انجام این کار بیشتر دقّت می کردند.‬ ‫اما اوّلین کلماتی که کودکان در سراسر جهان ادا می کنند یکسان است.‬ ‫گفتن "مامان" و "بابا" - در تمام زبان ها آسان است!‬