کتاب لغت

fa ‫کار‬   »   ad Лэжьэн / Iоф шIэн

‫55 [پنجاه و پنج]‬

‫کار‬

‫کار‬

55 [шъэныкъорэ тфырэ]

55 [shjenykorje tfyrje]

Лэжьэн / Iоф шIэн

Ljezh'jen / Iof shIjen

نحوه مشاهده ترجمه را انتخاب کنید:   
فارسی زبان آدیغی بازی بیشتر
‫شغل شما چیست؟‬ Сыд уисэнэхьатэу улажьэрэ? Syd uisjenjeh'atjeu ulazh'jerje? 1
Sy- u-s-en-eh-at-eu u-----j--j-? Syd uisjenjeh'atjeu ulazh'jerje?
‫شوهر من پزشک است.‬ Сишъхьагъусэ (силI) исэнэхьаткIэ врач. Sishh'agusje (silI) isjenjeh'atkIje vrach. 1
Si-h-'agu-je---il-) is-e-jeh'atk-j- --a--. Sishh'agusje (silI) isjenjeh'atkIje vrach.
‫من نیمه وقت به عنوان پرستار کار می‌کنم.‬ Сэ сымедсестра, ныкъо-Iахьэу сэлажьэ. Sje symedsestra, nyko-Iah'jeu sjelazh'je. 1
Sj--sy--dses---, ny-o--a--je- sj-----'-e. Sje symedsestra, nyko-Iah'jeu sjelazh'je.
‫به زودی حقوق بازنشستگی ما پرداخت می‌شود.‬ Бэ темышIэу пенсием тыкIощт. Bje temyshIjeu pensiem tykIoshht. 1
Bje-te---h-jeu----sie- --k-o-hh-. Bje temyshIjeu pensiem tykIoshht.
‫اما مالیات ها زیاد هستند.‬ ХэбзэIахьэр иныIо. HjebzjeIah'jer inyIo. 1
H----je--h--e- i-y-o. HjebzjeIah'jer inyIo.
‫و بیمه درمانی بالا (زیاد] است).‬ Медицинэ страховкэри бащэ. Medicinje strahovkjeri bashhje. 1
Me--c-nj---t--h-v-j--- bashh--. Medicinje strahovkjeri bashhje.
‫تو می‌خواهی چکاره بشوی؟‬ Сыд сэнэхьат къыхэпхымэ пшIоигъу? Syd sjenjeh'at kyhjephymje pshIoigu? 1
S-- -jen-eh-at ---j-phy----p--Ioig-? Syd sjenjeh'at kyhjephymje pshIoigu?
‫من می‌خواهم مهندس بشوم.‬ Сэ инженер сыхъу сшIоигъу. Sje inzhener syhu sshIoigu. 1
Sj- -nzhe--r -y-u -s--oi--. Sje inzhener syhu sshIoigu.
‫من می‌خواهم به دانشگاه بروم‬ Сэ университетым сыщеджэнэу сыфай. Sje universitetym syshhedzhjenjeu syfaj. 1
S-- u-ive-site-ym sy-h-e--hj-njeu syf--. Sje universitetym syshhedzhjenjeu syfaj.
‫من کارآموز هستم.‬ Сэ сыстажёр. Sje systazhjor. 1
Sj---y-t---jo-. Sje systazhjor.
‫درآمدم زیاد نیست.‬ Сэ къэзлэжьрэр бэп. Sje kjezljezh'rjer bjep. 1
S-e---ezlj-z-'-j----je-. Sje kjezljezh'rjer bjep.
‫من خارج از کشور کارآموزی می‌کنم.‬ Практикэр IэкIыбым щысэхьы. Praktikjer IjekIybym shhysjeh'y. 1
Pr-k--k--r I-ek--b-m s--y-jeh--. Praktikjer IjekIybym shhysjeh'y.
‫این رئیس من است.‬ Мыр тиIэшъхьэтет. Myr tiIjeshh'jetet. 1
M-r -i-jesh---e--t. Myr tiIjeshh'jetet.
‫من همکارهای مهربانی (خوبی) دارم.‬ IофшIэгъу дэгъухэр сиIэх. IofshIjegu djeguhjer siIjeh. 1
Iofs-------d---uhj-r-s-Ijeh. IofshIjegu djeguhjer siIjeh.
‫ظهرها همیشه به سلف اداره می‌رویم.‬ Щэджэгъуашхэм ренэу шхапIэм тызэдэкIох. Shhjedzhjeguashhjem renjeu shhapIjem tyzjedjekIoh. 1
Shhjed-h-e--ash-jem -en-eu--hha-I-e- ty---d--k-o-. Shhjedzhjeguashhjem renjeu shhapIjem tyzjedjekIoh.
‫من به دنبال کار هستم.‬ Сэ IофшIэн сылъэхъу. Sje IofshIjen syljehu. 1
Sje -ofshI--- s----h-. Sje IofshIjen syljehu.
‫یک سال است که بیکارم.‬ Илъэс хъугъэ IофшIэн зысымыгъотрэр. Iljes hugje IofshIjen zysymygotrjer. 1
I---s h---- --f-h---n zy-y-y--trje-. Iljes hugje IofshIjen zysymygotrjer.
‫در این کشور بیکار زیاد است.‬ IофшIэнынчъэу мы къэралыгъом исыр бэ дэд. IofshIjenynchjeu my kjeralygom isyr bje djed. 1
I-fsh-je----hj------kj-r-ly--m i--r b-e ----. IofshIjenynchjeu my kjeralygom isyr bje djed.

‫حافظه نیاز به بیان دارد‬

‫اکثر مردم روز اول مدرسه خود را به یاد دارند.‬ ‫امّا، آنها وقایع قبل از آن را به یاد نمی آورند.‬ ‫ما تقریبا هیچ خاطره ای از سال های اول زندگی خود نداریم.‬ ‫اما چرا؟‬ ‫چرا نمی توانیم تجاربی که در کودکی داشته ایم را به خاطر بیاوریم؟‬ ‫دلیل آن در رشد ما نهفته است.‬ ‫گویائی و حافظه تقریبا در یک زمان ایجاد می شود.‬ ‫و یک فرد برای به خاطر سپردن چیزی، نیاز به بیان دارد.‬ ‫بدین معنی که، او باید کلماتی برای بیان تجربیات خود داشته باشد.‬ ‫دانشمندان آزمایشات مختلفی را با کودکان انجام داده اند.‬ ‫و با انجام این کار، موفّق به کشف جالبی شده اند.‬ ‫به محض این که کودکان شروع به صحبت می کنند، همه وقایع قبل از آن را فراموش می کنند.‬ ‫بنابراین، شروع صحبت کردن مصادف با شروع کار حافظه است.‬ ‫کودکان در سه سال اول زندگی خود مطالب زیادی را می آموزند‬ ‫آنها هر روز مطالب جدیدی را فرا می گیرند.‬ ‫آنها همچنین در این سن تجربیات مهم زیادی کسب می کنند.‬ ‫امّا، تمام آنها فراموش می شوند.‬ ‫روانشناسان این پدیده را به عنوان فراموشی نوزادی می شناسند.‬ ‫فقط چیزهایی که کودکان می توانند آن را نامگذاری کنند، باقی می ماند.‬ ‫حافظه اتوبیوگرافیک، از تجربیات شخصی افراد نگهداری می کند.‬ ‫کار آن مانند یک دفتر خاطرات روزانه است.‬ ‫همه چیز مهم زندگی ما در آن ثبت شده است.‬ ‫بدین طریق، حافظه اتوبیوگرافیک هویت ما را تشکیل می دهد.‬ ‫اما رشد آن بستگی به یادگیری زبان مادری دارد.‬ ‫و ما تنها از راه مکالمه می توانیم آن را فعّال کنیم.‬ ‫البته، چیزهایی که ما به عنوان یک کودک یاد گرفته ایم، واقعا از بین نرفته است.‬ ‫آنها در جایی در مغز ما ذخیره شده اند.‬ ‫ولی ما دیگر نمی توانیم به آنها دسترسی داشته باشیم... - شرم آور است، اینطور نیست؟‬