Phrasebook

en Past tense of modal verbs 1   »   th อดีตกาล ของกริยาช่วย 1

87 [eighty-seven]

Past tense of modal verbs 1

Past tense of modal verbs 1

87 [แปดสิบเจ็ด]

bhæ̀t-sìp-jèt

อดีตกาล ของกริยาช่วย 1

à-dèet-gan-kǎwng-grì-ya-chûay

Choose how you want to see the translation:   
English (UK) Thai Play More
We had to water the flowers. เ---้อ-รดน้ำ-อกไม้ เ_____________ เ-า-้-ง-ด-้-ด-ก-ม- ------------------ เราต้องรดน้ำดอกไม้ 0
r----h-̂-ng------na---da----mái r__________________________ r-o-d-a-w-g-r-́---a-m-d-̀-k-m-́- -------------------------------- rao-dhâwng-rót-nám-dàwk-mái
We had to clean the apartment. เ-าต-อ-ทำค-า--ะ-า-อพ---ม้--์ เ_______________________ เ-า-้-ง-ำ-ว-ม-ะ-า-อ-า-เ-้-ท- ---------------------------- เราต้องทำความสะอาดอพาทเม้นท์ 0
ra-----̂w---tam--w---s-̀-a-da--pa---mén r___________________________________ r-o-d-a-w-g-t-m-k-a---a-----a---a-t-m-́- ---------------------------------------- rao-dhâwng-tam-kwam-sà-a-daw-pât-mén
We had to wash the dishes. เ-าต้อ-----จ-น เ___________ เ-า-้-ง-้-ง-า- -------------- เราต้องล้างจาน 0
r----ha-wn--l-́-g---n r__________________ r-o-d-a-w-g-l-́-g-j-n --------------------- rao-dhâwng-láng-jan
Did you have to pay the bill? พ-ก-ธอต้-งจ่-ย-ิล-้ว-ห--อ-ปล--? พ________________________ พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-บ-ล-้-ย-ร-อ-ป-่-? ------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายบิลด้วยหรือเปล่า? 0
p-̂-k-t-r----a-wn--jài-bin--u--y--ěu---l--o p_____________________________________ p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-b-n-d-̂-y-r-̌---h-a-o --------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-bin-dûay-rěu-bhlào
Did you have to pay an entrance fee? พวก--อ-----่-ย-่าผ-านปร-ตู--------เ-ล่-? พ_______________________________ พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-ค-า-่-น-ร-ต-ด-ว-ห-ื-เ-ล-า- ---------------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายค่าผ่านประตูด้วยหรือเปล่า? 0
pûa--tu-̶-dh-̂-n----̀-----------b-r-----oo-dûa--r-̌u-bh-ào p__________________________________________________ p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-k-̂-p-̀---h-a---h-o-d-̂-y-r-̌---h-a-o ------------------------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-kâ-pàn-bhrà-dhoo-dûay-rěu-bhlào
Did you have to pay a fine? พ---ธ---อง--า-ค--ปรั-ด้---รื-เปล่า? พ___________________________ พ-ก-ธ-ต-อ-จ-า-ค-า-ร-บ-้-ย-ร-อ-ป-่-? ----------------------------------- พวกเธอต้องจ่ายค่าปรับด้วยหรือเปล่า? 0
p------ur̶------ng--a-i--a---rá---ûay---̌u---lào p_________________________________________ p-̂-k-t-r---h-̂-n---a-i-k-̂---a-p-d-̂-y-r-̌---h-a-o --------------------------------------------------- pûak-tur̶-dhâwng-jài-kâp-ráp-dûay-rěu-bhlào
Who had to say goodbye? ใครต้----จาก---? ใ_____________ ใ-ร-้-ง-า-า-ก-น- ---------------- ใครต้องลาจากกัน? 0
kr---dha-w-g-la-j--k-gan k_____________________ k-a---h-̂-n---a-j-̀---a- ------------------------ krai-dhâwng-la-jàk-gan
Who had to go home early? ใ----อง-ลั--้--ก่--? ใ_______________ ใ-ร-้-ง-ล-บ-้-น-่-น- -------------------- ใครต้องกลับบ้านก่อน? 0
kra--dh-̂-ng--l----ba---gàwn k________________________ k-a---h-̂-n---l-̀---a-n-g-̀-n ----------------------------- krai-dhâwng-glàp-bân-gàwn
Who had to take the train? ใคร-้-งน-่-----? ใ____________ ใ-ร-้-ง-ั-ง-ถ-ฟ- ---------------- ใครต้องนั่งรถไฟ? 0
k-----hâw-----̂ng---́--fai k_______________________ k-a---h-̂-n---a-n---o-t-f-i --------------------------- krai-dhâwng-nâng-rót-fai
We did not want to stay long. เ--ไม่อยา-อย-่นาน เ_____________ เ-า-ม-อ-า-อ-ู-น-น ----------------- เราไม่อยากอยู่นาน 0
r-o-ma-i---------a----̂--nan r______________________ r-o-m-̂---̀-y-̂---̀-y-̂---a- ---------------------------- rao-mâi-à-yâk-à-yôo-nan
We did not want to drink anything. เราไม่--า-ดื--อ-ไร เ______________ เ-า-ม-อ-า-ด-่-อ-ไ- ------------------ เราไม่อยากดื่มอะไร 0
rao-m-̂i-à-y----d-̀um----rai r_______________________ r-o-m-̂---̀-y-̂---e-u---̀-r-i ----------------------------- rao-mâi-à-yâk-dèum-à-rai
We did not want to disturb you. เร-ไม-อ----บ-วน เ_____________ เ-า-ม-อ-า-ร-ก-น --------------- เราไม่อยากรบกวน 0
r-----̂i-à-ya-k--óp-g--n r_____________________ r-o-m-̂---̀-y-̂---o-p-g-a- -------------------------- rao-mâi-à-yâk-róp-guan
I just wanted to make a call. ต-นนั้น ---/ -ิ--น---่อ----ทร---ท์ ต____ ผ_ / ดิ__ แ___________ ต-น-ั-น ผ- / ด-ฉ-น แ-่-ย-ก-ท-ศ-พ-์ ---------------------------------- ตอนนั้น ผม / ดิฉัน แค่อยากโทรศัพท์ 0
d--n-ná- --m --d--c--n · k------- -o------àp d_______ p__ / d______ · k__ y___ t_________ d-o---á- p-m / d---h-n · k-e y-a- t-h-r---à- -------------------------------------------- dton-nán pŏm / dì-chăn · kâe yàak toh-rá-sàp
I just wanted to call a taxi. ผม-- --ฉ----ค่ต-อ-กา--ร--ก-ท็--ี่ ผ_ / ดิ__ แ_______________ ผ- / ด-ฉ-น แ-่-้-ง-า-เ-ี-ก-ท-ก-ี- --------------------------------- ผม / ดิฉัน แค่ต้องการเรียกแท็กซี่ 0
p-̌m--i--ch-̌n-k---dha-wn--gan-ri-ak--ǽ--sêe p_____________________________________ p-̌---i---h-̌---æ---h-̂-n---a---i-a---æ-k-s-̂- ---------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kæ̂-dhâwng-gan-rîak-tǽk-sêe
Actually I wanted to drive home. ท--จ-ิง -ม /-ด---- -ยากขั---กล-บ-้าน ที่___ ผ_ / ดิ__ อ_____________ ท-่-ร-ง ผ- / ด-ฉ-น อ-า-ข-บ-ถ-ล-บ-้-น ------------------------------------ ที่จริง ผม / ดิฉัน อยากขับรถกลับบ้าน 0
t------ing--ǒ---i--ch-̌n-à-yâ--k-̀p--ót--l-------n t___________________________________________ t-̂-t-r-n---o-m-d-̀-c-a-n-a---a-k-k-̀---o-t-g-a-p-b-̂- ------------------------------------------------------ têet-ring-pǒm-dì-chǎn-à-yâk-kàp-rót-glàp-bân
I thought you wanted to call your wife. ผ- /---ฉั- --ด--า ค-ณอย---ท--ห-ภร-ย--องคุณ ผ_ / ดิ__ คิ___ คุ_____________________ ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ-ย-ก-ท-.-า-ร-ย-ข-ง-ุ- ------------------------------------------ ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณอยากโทร.หาภรรยาของคุณ 0
po-m--ì--------í--w-̂-ko-n-a---â----n----p-rawn--a---o-g-k-on p______________________________________________________ p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---o---a-p-r-w---a-k-o-g-k-o- ---------------------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-ton-hàp-rawn-yâk-ong-koon
I thought you wanted to call information. ผ----ด-ฉ-น--ิ--่า-ค-ณ-----โท--อ--า--้-มูล ผ_ / ดิ__ คิ___ คุ_ อ________________ ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ อ-า-โ-ร-อ-ถ-ม-้-ม-ล ----------------------------------------- ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณ อยากโทรสอบถามข้อมูล 0
p-̌--d-̀--h-̌-----t--a--koon-a----̂k-to--sàw---------̂--m--n p__________________________________________________ p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---o---a-w---a-m-k-̂---o-n ------------------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-ton-sàwp-tǎm-kâw-moon
I thought you wanted to order a pizza. ผม - ด-ฉ-น --ด-่--คุณ อ-า--ั-งพิ--่า ผ_ / ดิ__ คิ___ คุ_ อ_________ ผ- / ด-ฉ-น ค-ด-่- ค-ณ อ-า-ส-่-พ-ซ-่- ------------------------------------ ผม / ดิฉัน คิดว่า คุณ อยากสั่งพิซซ่า 0
p-̌m-di--ch--n-kít-wâ--o---a--ya-k---̀n--pí--s-̂ p________________________________________ p-̌---i---h-̌---i-t-w-̂-k-o---̀-y-̂---a-n---i-s-s-̂ --------------------------------------------------- pǒm-dì-chǎn-kít-wâ-koon-à-yâk-sàng-pís-sâ

Download MP3 (.zip files)

MP3 English (UK) + Thai (1-100) MP3 Thai (1-100)

Big letters, big feelings

Advertising uses a lot of pictures. Pictures awaken our particular interests. We look at them longer and more intently than letters. As a result, we remember advertisements with pictures better. Pictures also produce strong emotional reactions. The brain recognizes pictures very quickly. It knows immediately what can be seen in the picture. Letters function differently than pictures. They are abstract characters. Therefore, our brain reacts slower to letters. First, it must understand the meaning of the word. One might say the characters must be translated by the language part of the brain. But emotions can be produced using letters too. The text just needs to be very large. Studies show that big letters have a big effect as well. Large letters aren't just more noticeable than small letters. They also produce a stronger emotional reaction. This is true for positive as well as negative feelings. The size of things has always been important to mankind. Man must react quickly to danger. And when something is large, it's usually already quite close! So it's understandable that large pictures cause strong reactions. Less clear is how we react to large letters. Letters aren't actually a signal for the brain. Despite this, it shows greater activity when it sees large letters. This result is very interesting to scientists. It shows how important letters have become for us. Our brain has somehow learned how to react to writing…